AİHM - Bilgi Notu; “Dublin davaları”
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) tarafından yayımlanan “Dublin” cases (“Dublin” davaları) başlıklı tematik bilgi notu. Mahkeme bilgi notlarını düzenli olarak güncellemektedir; Kasım 2026 itibarıyla Mahkeme’nin internet sitesindeki İngilizce sürüm Ocak 2022 tarihlidir.
Bilgi notu, bir üçüncü ülke vatandaşının Avrupa Birliği üye devletlerinden birinde yaptığı sığınma başvurusunu incelemekten hangi devletin sorumlu olduğunu belirleyen Dublin sistemini kısaca tanıttıktan sonra, Dublin transferlerine ilişkin AİHM kararlarını kronolojik olarak özetlemektedir. Mahkeme, T.I. / Birleşik Krallık (2000) kararında kişinin bir ara ülkeye gönderilmesinin gönderen devleti 3. maddeye aykırı muameleye maruz kalmamasını sağlama sorumluluğundan kurtarmadığını belirtmiş; K.R.S. / Birleşik Krallık (2008) kararında ise aksi kanıtlanmadıkça Yunanistan’ın yükümlülüklerine uyacağının varsayılması gerektiğini kabul etmiştir. Bu yaklaşım M.S.S / Belçika ve Yunanistan (Büyük Daire, 2011) kararıyla değişmiştir: Mahkeme, Yunan sığınma sistemindeki eksiklikleri bilmesi gereken Belçika’nın başvurucuyu bireysel bir güvence almadan Yunanistan’a göndererek 3. maddeyi ihlal ettiğine; Yunanistan’ın ise tutulma ve yaşam koşulları nedeniyle 3. maddeyi, sığınma başvurusunun incelenmesindeki eksiklikler nedeniyle de 3. maddeyle bağlantılı olarak 13. maddeyi ihlal ettiğine hükmetmiştir. Avrupa Birliği Adalet Divanı da 21 Aralık 2011 tarihli kararında benzer bir tutum benimsemiştir. Bilgi notunda ayrıca Avusturya’dan Macaristan’a ve Yunanistan’a transferlere ilişkin Mohammed / Avusturya (2013), Sharifi / Avusturya (2013) ve Mohammadi / Avusturya (2014) kararları, İtalya’nın Adriyatik limanlarından Yunanistan’a otomatik geri göndermelerine ilişkin Sharifi ve Diğerleri / İtalya ve Yunanistan (2014) kararı ve altı çocuklu bir ailenin İtalya’ya gönderilmesi için bireysel güvence alınmasını şart koşan Tarakhel / İsviçre (Büyük Daire, 2014) kararı yer almaktadır. Mahkeme, İtalya’ya transferlere ilişkin A.M.E. / Hollanda (2015), A.S. / İsviçre (2015) ve Dublin III Tüzüğü kapsamındaki M.T. / Hollanda (2021) kararlarında, İtalya’daki kabul koşullarının M.S.S. kararı dönemindeki Yunanistan ile kıyaslanamayacağını ve tek başına bu ülkeye yapılacak tüm transferleri engellemediğini belirterek ihlal bulmamış ya da başvuruları kabul edilemez bulmuştur. Bilgi notunun Türkçe çevirisi Temmuz 2015 tarihli sürüme dayandığından A.S. / İsviçre ve M.T. / Hollanda kararlarını içermemektedir.
Bilgi notunun güncel İngilizce metni için tıklayınız (AİHM).
Bilgi notunun Türkçe çevirisi için tıklayınız (AİHM; Temmuz 2015 tarihli sürümün Adalet Bakanlığı tarafından yapılan gayriresmî çevirisi).
Bilgi notunun Ekim 2012 tarihli İngilizce metni için tıklayınız; Türkçe çevirisi için tıklayınız.
Diğer AİHM bilgi notları: Yabancıların toplu sınır dışı edilmesi · Gözaltındaki göçmenler · Gözaltındaki refakatli göçmen çocuklar · Gözaltındaki refakatsiz göçmen çocuklar · Geçici tedbirler · Suçluların iadesi ve müebbet hapis cezası · İnsan ticareti · Kölelik, kulluk ve zorla çalıştırma · Sınırdışı ve iade uygulamaları (2012, arşiv)
|
|
